La Voz de Galicia lavozdegalicia.es - blogs | Inmobiliaria | Empleo | Mercadillo

Entradas etiquetadas como ‘Xapón’

Hiroshima, os 1000 grous (grullas).

martes, mayo 20th, 2008

hiroshima.jpgCoincidíu a publicación na Voz dunhas fotografías inéditas sobre a masacre en Hiroshima no verán de 1945 coa miña viaxe a esas terras do sul de Honshu. Disfrutamos a semana pasada dun período vacacional en Xapón ao que chaman Golden Week e eu decidín ir de viaxe por aquelas terras. 

Xa sabiamos que os xaponese teñen unhas mans privilexiadas como demostra a capacidade para manexar os paociños á hora de comer ou camiñar, ou a beleza da da súa escritura,  esta destreza faise tamén patente na finura do seu arte,  por exemplo no “origami” (dobrar papel). Todos temos feitos avións ou barcos de papel, os xapos tamén os fan, pero máis e mellor.

O origami forma parte da vida cotidiá dos xaponeses, calquer persoa é capaz de ler o significado das múltiplas figuras, entre elas as máis sinxelas, as “orizuru” ou grous de papel. Moitos xaponeses, se llo pides, podenche facer un grou de papel en apenas uns segundos, pero non se conforman con iso, e se algún ser querido atopase enfermo alá van eles e fanche “senzaburu” (ou mil grous de papel), para que o doente se recupere canto antes, nunha especie de ofrenda aos deuses. No parque da Paz de Hiroshima milleiros de grous penduran de todos os monumentos que recordan as víctimas o que amosa como un povo abasallado por unha guerra e unha bomba asasina consigue esquecer xenreiras por meio da beleza da arte e as cores. Ogalla os grous non fosen necesarios.

(na foto, aos lados do monumento, podedes observar os milleiros de grous -en castelán “grullas”- de papel. Un exemplo dos moitos que podedes atopar nese parque)

Xapón e o fenomeno das estacións. A ecoloxía como relixión.

miércoles, abril 9th, 2008

japon.jpg

Quería comezar esta andaina cibernética falando dun tema que últimamente despertou interese nos galegos e afortunadamente grazas a este interese son cada vez máis os que aprenden a disfrutar da natureza sen destruíla. 

No Xapón o respecto á natureza é algo que lles chegou por vía relixiosa, intúo que polo seu pasado politeístico no que cada parte da natureza era unha divinidade, pero o certo é que en canto chega a Primavera e comezan a abruñar as flores, os xaponeses vóltanse tolos e empeza o fervor “relixioso” polo que aqui chaman “sakura” ou para nós unha cerdeira.

Os xaponeses disfrutan indo de romaxe en plena cidade cos amigos, os compañeiros do traballo ou a familia. Sentan embaixo das polas da árbore e beben ate caer. Reunense nunha especie de comuñón entre o home e a natureza e estraña ver como a xente sorpréndese ano tras ano coa brancura das flores; na televisión falan e fan programas especiais sobre este evento que adquire verdadeiramente un carácter case que relixioso. Nos telexornais podemos seguir a evolución das flores, sabemos con precisión qué día van abruñar as cerdeiras e ameixeiras e falase en porcentaxes sobre a cantidade de abruños (Hoxe andamos nun 70%, mañá nun 75…).

Na miña Galiza tamén facíamos e facemos algo semellante pero máis práctico, damos grazas por poder explotar un pouco máis a terra, por poder colleitar máis patacas, por poder gorentar unha boa carne de porco na Matanza, unhas boas castañas no Magosto ou un bo viño na Vendima.. Sempre mirando de sacar algo de beneficio do noso privilexiado recanto peninsular. Semella que os tempos da “harmonía”, de disfrutar da terra sen explotala, controlando o número de encoros, de muíños de vento, e de urbanizacións a pé de costa tamén van chegando as nosas conciencias e os galegos decatámonos do noso deber de coidar a nosa Terra. Xa na Voz fálase tamén do “feismo” e pouco a pouco tentamos protexer a nosa paisaxe. Algo cambia e é para ben. Noraboa e brindemos nos tamén debaixo dunha cerdeira.