La Voz de Galicia lavozdegalicia.es - blogs | Inmobiliaria | Empleo | Mercadillo

Entradas para la categoría ‘Estados Unidos’

O principio fundamental dunha República

martes, febrero 3rd, 2009

Será que teño espírito de polemista, pero en canto vexo aseveracións rotundas que apelan ó sentido democrático, sinto a profunda necesidade de adoptar a posición contraria aínda que soamente sexa para convencerme eu mesmo de que aquelo é unha verdade evidente. Xa houbo quen deixou ben claro que o PSOE e o BNG, de formar goberno en coalición, deberían anuncialo con adianto para que os votantes saiban a que ateñerse. Non lembro ben se ademáis había unha apelación a algunha moral cívica, pero para o caso, que é unicamente polemizar, é o mesmo.

Dende logo semella obvio a primeira vista: se os partidos plantexan programas políticos nos que recollen as súas intencións e ademáis son esas promesas o que guía a decisión de voto dos cidadáns, parece claro que, se existe unha alta probabilidade de que o programa sexa modificado porque o partido vai ter que ceder nalgunhas políticas cos seus socios de coalición, o partido debería anuncialo con anticipación. No fondo, o programa debe reflectir o que vai acontecer cando o partido estea no goberno, e por tanto, se o programa se vai ver condicionado, eso debe ser anunciado, para que os votantes poidan votar sobre as propostas auténticas (e para maior gloria da Democracia). Pero é realmente así?

Esta lóxica parece indicar que, se o PSOE e o BNG non anuncian nada é que teñen intención de gobernar en solitario. Máis aínda, que independentemente do que digan as enquisas, ambos partidos tentarán un goberno en minoría. Non teño claro que esto sexa obvio. Debo asumir que a intención primaria de calquera partido (goernar en solitario) é a alternativa máis natural aínda cando é probable que se repitan, mutatis mutandis, os mesmos resultados electorais que deron lugar á coalición? Dende logo se a coalición terminase públicamente mal, podería ser o caso. Pero cando ambos partidos parecen manter un pacto de non-agresión, debo tamén dar por suposto que en realidade non se debe a unha aceptación tácita de que os partidos do mesmo espacio ideolóxico non se atacan entre si? Dito doutro xeito, de verdade o electorado de ambos partidos cre que a coalición non se vai repetir? Nótese aquí ese 40% de enquisados (segundo o informe de Sondaxe) que queren que a coalición se repita. O feito pois de que sexa unha información necesaria que os partidos deban aclarar e que  non é extraíble do que acontece no día a día político, non o acabo de ver.

Non obstante, esa chamada á ética democrática sempre ten algo máis que ver co aspecto normativo, do que debese ser. Esquezamos a estes dous partidos. En xeral, se dous partidos tivesen a opción de formar unha coalición no caso de obter suficientes escanos, deberían anuncialo? Podemos estar tentados a ver os gobernos de coalición ó xeito dos governos maioritarios: os cidadáns deben saber o programa da eventual coalición e por tanto, toda alianza debe ser preelectoral. Se non o fose, parece que o mínimo que debemos requerir é que ambos partidos contemplen no seu programa que políticas implementarán unha vez cheguen ó executivo. No fondo, esta argumentación asume que os resultados electorais poden ser predicidos e que polo tanto os dous partidos (volvámolos chamar PSOE e BNG) son quen de adiviñar cal será a súa forza relativa cando chegue o día de negociar o reparto de Consellerías. Se un dos partidos é o castigado, parece natural que perda forza no futuro pacto. Polo menos eso é o que parece requerir a representatividade. Se fose así, adiantar un programa de goberno pode ser arriscado e certamente inútil se por exemplo o PSOE pensa que vai sair das eleccións en idénticas condicións ás que tivo ata agora e as expectativas non se cumpren. O programa, nese caso, pode non ser un documenton tan útil.

Ademáis, son os programas listados das políticas que se van levar a cabo? Sen dúbida esperamos eso, pero tamén algo máis. Queremos que o partido nos dea pistas de cales serán as súas liñas xerais de actuación. Se non poden levar a cabo a política "A" que figura no programa, queremos saber a que se parecerá a política "B" que finalmente poñan en acción. É dicir, podería ser que prefiramos permitir que os programas non sexan contractos dos que os gobernos non se poidan sair, senón as trazas do seu obxectivo final, unha folla de ruta que recolecte os obxectivos ideais. Se fose así, en qué cambia o feito de negociar unha coalición? O que os votantes do partido quererán saber non é tanto o resultado da negociación, xa que se cadrá é demasiado dificil de predicir, como a posición que o partido adoptará na mesa de negociación cando teña que sentarse fronte ó seu socio de coalición. Se teño que delegar para que alguén me represente nunha decisión que se tomará mediante unha discusión con outros delegados pode resultarme máis útil coñecer onde está disposto a ceder e onde non o meu representante, que, por exemplo, o resultado que se vai obter da negociación (lembremos que a forza de cada parte é aínda descoñecida). Dito de outro modo, os votantes do PSOE ou do BNG poden non estar facendo máis que outorgar unha capacidade para negociar. Se ademáis lembramos que os votos se dan para un partido e non para calquera posible combinación de coalicións (podes votar polo PSOE e preferir que negocien co PP antes ca co BNG, pero lamentablemente a papeleta non vai recoller esa intención), aínda non teño de todo claro como se manifesta ese suposto "mandato" sobre as coalicións.

De todas formas que e o mellor para o colectivo, para o conxunto dos galegos? Naturalmente os partidos están máis cómodos sen ter que atarse sempre e cando eso non represente unha perda de votos, como parece ser este caso. Os votantes do BNG e o PSOE poden ter opinions contradictorias: o partido que se sacrificou máis durante a lexislatura poden esixir un acordo de anteman para decidir xa antes se o van aceptar, mentres que o beneficiado preferira o mesmo sistema. Agora ben, cal é o partido castigado non o sabemos aínda, e de feito, nin cos resultados na man o poderíamos saber. Así pois, asumo que ambos grupos estarán igual de satisfeitos/disatisfeitos que cantes. E os votantes do PP? Asumindo que non obteñen un beneficio político ou persoal de criticar a lexitimidade dos acordos dos outros partidos parlamentarios, é de supor que lles deberia resultar indiferente en tanto que non han afectar ás politicas se non obteñen maioría suficiente. E o resto dos partidos que poderían entrar no Parlamento? Eses merecen mencion aparte, pero este post xa vai moi longo.

La mortadela o el chóped

lunes, febrero 2nd, 2009

Este mes de enero ha sido un mes de celebraciones en Estados Unidos. Yo llegaba con la resaca de las fiestas navideñas en Galicia, es decir, con unos kilos de más y pocas ganas de volver a la rutina. Y me encuentro con la inauguración el Obama, el día de Martin Luther King y miles de especiales, fiestas, viajes organizados a Washington y retransmisiones especiales del evento en la universidad. De repente  el mundo giraba en torno a ese día.Luego, cuando finalmente se acabó la toma de posesión y este país tenía a su primer presidente afroamericano, empezaron los especiales: el primer día de Obama, la primera semana, las primeras medidas, las primeras niñas negras en la casa blanca, etc.Y todo esto entre las noticias de que Boeing, Starbucks, Home Depot, Conocco Philips, Caterpillar y muchas más, están despidiendo y reduciendo costes. 

Si me preguntaran si yo noto la crisis aquí, diría que no se para de hablar de otra cosa en la tele y que conozco a algunos a los que el despido les ha pasado cerca, que dicen que se venden menos casas y que está más difícil encontrar trabajo. Sin embargo, las tiendas y los restaurantes siguen estando llenos. Y eso mismo fue lo que sentí durante mis vacaciones en Galicia, todo los sitios con filas para comprar y para tomarse un café.. En La Coruña, le pregunté a una amiga que trabaja en un supermercado si ella notaba la crisis. “Claro que sí, (me respondió) la gente tiene prioridades. Se sigue saliendo de copas pero cuando vienen al súper  en vez de comprar mortadela, ahora compran chóped”.

O’Bama

martes, enero 20th, 2009

Irlanda é terra de emigrantes, ben o saben os americanos. Unha lenda urbana di que case todos eles teñen algo de sangue verde correndo polas veas. Ninguén diría que Barack Obama ten raíces irlandesas, pero escaravellando un pouco na súa xenealoxía alguén chegou, como non, a un humilde inmigrante irlandés, Falmouth Kearney (nacido en Moneygall, condado de Offaly), que chegou a Indiana fuxindo da Gran Fame que asolou Irlanda entre 1845 e 1852.

There is no one as Irish as Barack O’Bama, cantan en Moneygall. Non será para tanto, pero o caso é que o novo presidente americano xa se auto-convidou a tomar unha pinta da black stuff no pub da vila.

Na mesma época tamén chegaba aos Estados Unidos outro mozo irlandés chamado Patrick. As razóns de Patrick eran moi parecidas ás do seu paisano Falmouth. Demasiada xente vivindo nunha pequena granxa (o galpón que vedes na foto) da aldea de Dunganstown, moi perto de New Ross, no condado de Wexford. Patrick non tiña opción, xa que na Irlanda da época so herdaba o fillo primoxénito e el era o terceiro vástago de James e Maria. Se a iso lle sumamos o clima de posguerra (a rebelión contra os ingleses de 1798 que tinguiu de sangue o condado de Wexford aínda era moi recente) e a Gran Fame, podemos imaxinar que a Patrick, con 25 anos e sen futuro, non lle quedaba outra que subirse a un barco-cadaleito (coffin ship) en New Ross para emigrar a América en decembro de 1848.

A vida en Boston tampouco foi fácil, pero Patrick contaba co apoio do seu futuro cuñado, tamén chamado Patrick e tamén orixinario da mesma vila. Xuntos comezaron no negocio da fabricación e venda de cubas e bocois, oficio no que xa traballaran en Irlanda.

Patrick Kennedy acabou por casar con Bridget Murphy en Boston uns meses despois da chegada, pero morreu de cólera en 1858. O único fillo varón que lles sobreviviu á epidemia de cólera foi Patrick Joseph, que fixo fortuna no comercio de bebidas alcólicas e acabou metido en política. Patrick Joseph iniciou a saga política máis exitosa da historia dos Estados Unidos, a que todos vós coñecedes e que culminou coa chegada do neu neto John F. Kennedy á Presidencia do país en 1961.

Por certo, A ver canto tardan os irlandeses en restaurar o pendello de onde saíu o tal Falmouth Kearney para convertilo nunha especie de Barack Obama Homestead Heritage Centre (ou algo así) e cobrarlles uns euros a todos os gringos despistados que pasen por alí.

Difusión e contaxio

martes, diciembre 23rd, 2008

Rompendo co principio de solidariedade, hoxe contribuirei a espallar a gripe por medio hemisferio occidental. Ou eso ou quedo aquí soiño en Nadal. Non é que sexa relixioso, pero a perspectiva de requentar un polo asado que habita a miña neveira dende hai dias no canto de deixarme coidar pola miña avoa, non é algo que me motive demasiado. En canto acabe este post, marcharei ó aeroporto para comezar a pequena aventura que, tras Londres, Madrid e Compostela, agardo que me leve á cea de Noiteboa en Ourense. E por todos eses sitios, levarei a gripe canda min. Descúlpenme os futuros afectados pero non penso entrar a debates sobre se é xusta esta redistribución de graos de febre e moqueo constante. É o que hai. Eu aquí non quedo en vacacións.

Aínda non sei ben como a collín. De feito, non mo explico. Levo os últimos días case sen sair da casa, rematando proxectos e as avaliacións dos meus alumnos. Estiven ó quente e me alimentei ben (da miña dieta estas últimas semanas de estrés, prefiro non facer comentarios). En fin, debeu vir co xornal ou con algunha das facturas. O importante é que acabo de saquear a farmacia (uns seres impresionantes as farmacias deste país, merecen un comentario futuro) e irei dopado as vindeiras 24 horas: o tempo que supostamente me ha levar ir do meu cuarto de aquí ó meu cuarto de casa de meus pais.

Tamén é mala sorte. Para dúas ou tres veces que volto a Galicia cada ano…

“Estiven no cumio do Padornelo”

sábado, diciembre 20th, 2008

Comeza a carreira electoral en Galicia. Logo de ter pasado polas primarias norteamericanas e de que aquí os meus veciños escollesen a Obama, aínda que sone mal, hai que recoñecer que a competición Touriño-Quintana-Feijoo queda un chisco corta de glamour. De tódolos xeitos, haberá debate, haberá discusión sobre o voto dos emigrantes, volverán sacar o tema de “debe governar o que máis votos teña” (teima teñen con eso) e, como non, o da xestión da crise financeira internacional. Quen é o científico político que non se emociona con estas cousas? Visto ademáis o pouco que cómpre para facer de opinólogo, vaianseme preparando, que me sumo á lista.

E ademáis estou de vacacións!

Robin Hood era comunista

martes, diciembre 16th, 2008

Texas es un estado de acérrima tradición republicana por lo que no es extraño encontrarse con señoras como la que me cruce hace unos días. La susodicha, que había por supuesto votado por McCain, me explicó sus temores ante lo que califico del Robin Hood que le iba a robar sus impuestos.

En primer lugar eso de repartir la pobreza nunca la había convencido ya que los pobres son pobres porque lo quieren. (Olé!). En segundo lugar tenía miedo de no poder comprarles una pistola a sus hijos de regalo de navidad, ya que Obama iba a cambiar la ley y, según ella “un tejano sin su pistola no es nadie”. Y en tercer y último lugar dudaba del lugar de nacimiento de Obama lo que lo invalidaría para ser presidente del Estados Unidos. Este argumento se ha estado escuchando últimamente. Hay una investigación abierta sobre si Barack Obama ha realmente nacido en Hawai o sobre si su madre lo inscribió allí después de haber nacido en Kenya. Si así fuese, según la constitución no podría ser presidente.

Resumiendo que Miss Mary, pongámosle un nombre,  está enfadada pensando que un personaje mitológico le va a robar sus pistolas y llevar al país a la quiebra. ¿En que términos pensará de Bush? ¿Será un duendecillo de bosque o la cenicienta a la búsqueda de su zapato?

La victoria de Obama en GG

jueves, noviembre 6th, 2008

Ha pasado ya una semana y la resaca todavía dura. Como en su momento, por algún motivo, esta entrada se quedó en los borradores y no apareció publicada, y el último comentario desde Buenos Aires de Brais Romero no lo hace recordar, la recuperamos. Esto decíamos:

La victoria de Obama también la vivimos en Global Galicia. La histórica jornada la hemos podido seguir casi minuto a minuto, con una perspectiva fresca y directa, gracias a los comentarios que han publicado Gonzalo Rivero desde Nueva York, Soli Sánchez, desde Houston, Maricarmen Canosa, desde Hountington, Esther Diz desde Filadelfia y Carlos Sánchez desde Los Ángeles. En las estadísticas de la web de lavozdegalicia.es ha estado entre las noticias más vistas del día.

Gracias a todos y enhorabuena.

Rematou

miércoles, noviembre 5th, 2008

CNN.com acaba de por como portada que Obama gañou. Mesmo a Fox! Algúns estados aínda non remataron de votar, pero eso non parece importar xa. Mesmo hai rumores que din que McCain aceptará a derrota dentro duns minutos.

Oficialmente, podemos comezar a celebralo. Únicamente, queda por decidir o Senado (con 60 senadores dos 100 que se escollen hoxe, os demócratas terían o executivo e o lexislativo do seu lado) e a vantaxe final.

Primeiros resultados

miércoles, noviembre 5th, 2008

Datos oficiais! Datos oficiais! Si, estou un pouco sobresaltado: levamos xa varias horas pegados ós ordenadores (os xornais e os blogs son fontes máis fiables de información que a televisión) e xa nos emocionamos por nada. Daría xenio ver unha elección aínda máis decidida pero, segundo a CNN.com, McCain non ten esperanza ningunha de roubar algún estado demócrata, así que as cousas se van pondo doadas para Obama. Florida parece gañada e Virxinia e Indiana están case decantadas (se nos fixamos a nivel de condado, aínda que só levamos o 11-13% escrutado). Igual antes das 12 podemos marchar durmir.

P.D.: Di a mitoloxía electoral que nunca un republicano gañou a Casa Branca sen gañar antes en Ohio. A Fox News (a canle máis sesgada que teño a honra de coñecer) acaba de dar o estado por perdido. Se todo segue así ás 11 xa poderemos ir de celebración.

P.D.D.: Tódalas canles xa anuncia Ohio como unha victoria demócrata. Con eso, con Pennsylvania xa case decantada, con New Hampsire decidido e cos estados gañados por Kerry que Obama ten seguros, as eleccións xa teñen un gañador (e iso que moitos estados aínda seguen votando). Noraboa a tódolos participantes.

Obama presidente

miércoles, noviembre 5th, 2008

La CNN acaba de confirmarlo, Obama será el próximo presidente de los EEUU. Todavía quedan votos que contar pero la batalla ya está ganada. Los democratas han arrebatado estados tradicionalmente republicanos como Virginia o Iowa alcanzando ya los 270 votos electorales que necesitaban.

La multitud desborda Chicago a la espera de la aparción de Obama. En estos momentos McCain está en Arizona reconociendo la derrota y acatando la decisión del país que esta vez ha hablado alto y claro. Yes, We Can!