Hoxe tocou turismo por San Petersburgo. Unha parte do día sós, outra acompañados de Pavel, que nos leva en coche dun lado a outro e nos permite ver moitas cousas en pouco tempo. Achegámonos a unha praia, por ver o Báltico, pero estaba xeado. Pisamos o mar inmóbil, solidificado. É a segunda vez que me pasa, a primeira, cando viñen en 1993, era novembro, pero tamén estaba así. Agora, diante da praia, constrúen illas artificiais para erguer nelas hoteis e urbanizacións para o turismo. Hai cartos en Rusia, iso do petróleo a 100 dólares barril, deixa moito beneficio. Aquí a gasolina é barata, a metade que en España, ou algo menos.

Pola mañá visitamos a igrexa do Sangue Derramado, que eu non vira a outra vez porque estaba en proceso de restauración, aínda daquela, logo dos danos da guerra. Andamos pola cidade da man de Pushkin e Nabokov, que non son mala compañía.

Na visita ao barco Aurora, o que axudou a triunfar a revolución de outubro, intentan roubarme. No rebumbio da entrada ábrenme a cremalleira do bolso e decátome cando o home, vestido de negro, xa tiña a man dentro, sostendo a funda das gafas de sol. Sáeme berrar en galego un “Que fas!”, e o tipo, que tiña un cómplice, asústase, penso eu que máis da conta, deixa as gafas e sae correndo pola cuberta do buque.

É impresionante ver os bloques de xeo que baixan polo Neva baixo as pontes. A cidade está chea de vida, de coches, todas as multinacionais presentes, tamén Zara, na avenida Nevsky, aínda que Pavel nos di que aquí non merca o local, alúgao. Nada lembra a cidade que eu coñecín daquela, sen moita vida aínda, permanece, iso si, a emoción ao cruzar o arco e atopármonos de novo diante da praza enorme e o edificio do Ermitage.

O perdura, aínda, son moitas das emocións e imaxes de onte, que foi día longo e intenso, así chegamos de fatigados. Estar diante do Volchov foi outra emoción, xa que eu soñara moitas noites con ese momento. Tamén o encontro con Galina, que nos acolleu na súa casa. Na igrexa do Krenlim de Novogorod puidemos apreciar a relixiosidade da xente e o diferentes que son os ritos con respecto aos nosos. A cruz luce sobre a cúpula cuberta de pan de ouro e hai aí unha historia curiosa da División. Bombardeada a igrexa, a cúpula sufriu danos e a cruz caeu. Collérona os divisionarios que a levaron a España. Cando se restaurou a igrexa colocaron unha réplica, pero hai pouco foi devolta a cruz orixinal, que hoxe gardan no interior do templo.

Tamén apreciamos o efecto da lama cando o desxeo, o barro ruso, do que falan os diarios dos divisionarios que escribiron as súas impresións. A policía para os vehículos aos que non se lles ve a matrícula a 20 metros e son moitos os que andan polas rúas e estradas cubertos dunha lama negra que mancha en canto un se achega a ela. Pavel decidiu que a Panchita debía iniciar limpa a viaxe de regreso e hoxe pasou polo baño. Os rapaces do servizo de lavado alucinaban con ela, segundo conta Pavel, dicían: Imaxínate levala de marcha e rematar nela acompañado.

Onte dicía que Volchov ten o significado de Rei Mago, en San Petersburgo hai dúas representacións do río, nas columnas vermellas que hai na illa que queda pola parte de atrás do Ermitage, unha, feminina, é o río Neva e outra o Volchov.

Outra cousa curiosa é que os campos onde sucedeu a batalla de Krasny Borj, non se traballaron ata agora para a agricultura, xa que a terra estaba mestura da coa metralla e aínda, paseando por alí, poden verse os furados dos obuses e as trincheiras, algunhas moi fondas, a case sete metros. Agora empezan a construír algunha nave industrial.

Agora imos saír de novo, viñemos ao hotel a descansar do frío antes de cear. Temos intención de ir ao café Pushkin, a ver se o atopamos e se temos sitio, que é sábado.

Apertas para todas e todos.

No related posts.